Przejdź do treści

BidLore

Dostępna w Google Play

Mobilna gra o aukcjach i wycenie

Informacja jest przewagą

Gra mówi wprost, ile wiesz — jednym z tych zdań:

  1. Niepewność jest wysoka — opierasz się głównie na tym, co widać.
  2. Wiesz więcej, ale część ryzyka nadal pozostaje niewyjaśniona.
  3. Masz kilka sprawdzonych faktów; lot nadal może zaskoczyć.

Wydawca:

Co właściwie mam przed sobą?

  • Autentyczność
  • Sprawność
  • Kompletność
  • Stan
  • Pochodzenie

Wszystkiego nie sprawdzisz. To Ty wybierasz, co zostanie niewiadomą.

MÓJ LIMIT

CO TO BYŁO

Czym przedmiot był naprawdę, dowie się tylko ten, kto go kupi.

To jest Twój interes.

Kupujesz na aukcji, sprzedajesz dalej. Najpierw wybierasz, na którą aukcję idziesz. Skąd jest przedmiot i jakie niesie ryzyko — to wiesz od początku. Reszty nie.

  • Boks magazynowy
  • Lot spadkowy

Ryzyko: niskie średnie wysokie

Z zewnątrz wyglądają tak samo.

Bursztynowa metka ze znakiem zapytania.
Jak myślisz: czym jest ten przedmiot?

Wybierz jedną z możliwości.

Może. A równie dobrze: po naprawie, złożony z części albo kopia.

Może. A równie dobrze: oryginał, złożony z części albo kopia.

Może. A równie dobrze: oryginał, po naprawie albo kopia.

Może. A równie dobrze: oryginał, po naprawie albo złożony z części.

Twój wybór niczego nie zmienił — metka wygląda tak samo. Zgadywanie to nie informacja.

Pokaz zasady, nie rozgrywka.

Przedmiot na aukcji może się okazać na przykład jednym z nich. To, czym jest, jest ustalone, zanim cokolwiek zobaczysz — i nie zmienia się pod wpływem Twoich decyzji.

Oglądanie

Co właściwie mam przed sobą?

Każdy przedmiot stawia jedno pytanie. Miejsca, które możesz sprawdzić, mówią o jednym z tych tematów:

  • AUTENTYCZNOŚĆ
  • SPRAWNOŚĆ
  • KOMPLETNOŚĆ
  • STAN
  • POCHODZENIE
  • widać gołym okiem Tyle widać od razu.
  • sprawdzone narzędziem Tu sięgasz narzędziem. Każde sprawdzenie daje fakt z etykietą — i zmniejsza pulę.
  • niesprawdzone Tego nie wiesz. Zanim wydasz sprawdzenie, widzisz tylko, czego dotyczy pytanie — odpowiedzi nie.

Schemat: ile miejsc ma przedmiot i ile z nich sprawdzisz, zależy od aukcji i od Twojej puli sprawdzeń.

Część tropów widać gołym okiem. Bywa, że możesz też coś otworzyć, podnieść albo odsunąć — to niczego nie zużywa. Po resztę sięgasz narzędziem.

  • LUPA
  • UV
  • TESTER

Wszystkiego nie sprawdzisz. To Ty wybierasz, co zostanie niewiadomą.

Pula sprawdzeń narzędziem jest jedna na całą serię aukcji. Co zużyjesz przy pierwszym przedmiocie, nie wróci na następny.

Jedna pula na całą serię. Gdzie zużyjesz sprawdzenia?

Pula jest pełna. Każde sprawdzenie narzędziem ją zmniejsza.

Dwa pierwsze przedmioty znasz lepiej. Trzeci oceniasz już tylko wzrokiem.

O każdym wiesz trochę. O żadnym — wszystkiego.

Pierwszy przedmiot oceniasz tylko wzrokiem. Pula czeka na dwa ostatnie.

Ten wybór idzie z Tobą: zobaczysz go przy limicie, na sali i w wyniku.

Pokaz zasady: liczba przedmiotów, okien i sprawdzeń jest tu umowna.

Odkrycie mówi, w którą stronę. Nie mówi, o ile.

Każde sprawdzenie narzędziem daje fakt z jedną z tych etykiet. O ile przesunąć limit, decydujesz Ty.

Każda etykieta to kierunek — bez długości.

  • PEWNOŚĆ + — w stronę pewności
  • WARTOŚĆ + — w stronę wyższej wartości
  • WARTOŚĆ − — w stronę niższej wartości
  • RYZYKO + — w stronę większego ryzyka
  • DO SPRAWDZENIA — ta etykieta nie wskazuje kierunku

MÓJ LIMIT Limit nie rusza się sam.

Oglądaj po informacje. Każde odkrycie może zmienić ryzyko i Twój limit.

Wycena

Ile zgodzę się zapłacić?

Znasz cenę referencyjną: tyle jest wart sprawdzony, wzorcowy egzemplarz. Nie wiesz, czy masz przed sobą właśnie taki.

PUBLICZNA CENA REFERENCYJNA wzorcowy egzemplarz

Cena wywoławcza

MÓJ LIMIT (gdzie go stawiasz — schemat bez kwot)
Schemat bez skali i bez kwot. Limit stoi tam, gdzie go postawisz — wskaż miejsce na linii. Gra nie podpowie, gdzie.

Limit ustawiasz Ty. Gra nie podpowiada kwoty. Górną granicą jest Twoja gotówka.

Limit to najwięcej, ile Ty zgodzisz się zapłacić przy tym, co wiesz.

PRZED WEJŚCIEM

Gra mówi wprost, ile wiesz — jednym z tych zdań:

Przed wejściem do licytacji możesz wracać do przedmiotu i poprawiać limit. Po wejściu nie wrócisz już do przedmiotu, a limitu nie podniesiesz.

  • WEJDŹ DO LICYTACJI
  • ODPUSZCZAM TEN LOT

Licytacja

Jeszcze jedno przebicie czy odpuszczam?

Rywale przebijają Ciebie — i siebie nawzajem. Im wyższa cena, tym większy krok.

Samo przebicie nic nie kosztuje: podnosi cenę, którą zapłacisz, jeśli wygrasz.

Każde PRZEBICIE to jedna oferta. Możesz odejść przy każdym kroku.

Sala doszła do Twojego limitu.

MÓJ LIMIT

Twoja decyzja: wybierz drogę. To pokaz — w grze odpuszczenia nie cofniesz.

Przebijasz ponad swój limit. To jeszcze nie zakup — i nadal nie wiesz, czym przedmiot jest. Jak może się to skończyć, zobaczysz niżej.

Odpuszczasz. Nic nie płacisz — i nie dowiesz się, czym przedmiot był.

  • Ty
  • Ktoś na sali

Limit osiągnięty. Prawdy dalej nie znasz.

Tyle wiesz, gdy sala staje — tyle, ile dały Twoje sprawdzenia.

POWYŻEJ TWOJEGO LIMITU

Jeśli wygrasz, zapłacisz ponad swój limit — i zobaczysz, czym przedmiot był.

Dwa możliwe zakończenia tej drogi:

Przebicie ponad limit niczego nie odsłania. Okna czekają na wynik.

Nikt nie dał więcej: kupujesz i płacisz ponad swój limit. Dopiero teraz okna się otwierają.

Przebijałeś ponad limit, ale w końcu odpuściłeś. Nic nie płacisz — i okna zostają zamknięte.

Pokaz zasady, nie rozgrywka.

ODPUSZCZAM

Nic nie płacisz. Czym przedmiot był, już się nie dowiesz.

Gdy sala dojdzie do Twojego limitu, staje i czeka na Ciebie. Limit Cię nie zatrzymuje: możesz świadomie pójść wyżej albo odpuścić. Odpuszczenia nie cofniesz.

Od tego miejsca każde przebicie jest ponad Twoim limitem. Decyzja należy do Ciebie.

Jeśli rywale odpadną wcześniej, wygrywasz poniżej limitu — i tego momentu nie ma.

SALA SŁYSZY

Na niektórych aukcjach w środku licytacji pada nowa wiadomość — i słyszy ją cała sala. Twój limit może wtedy tylko spaść: tniesz go albo przy nim zostajesz.

MÓJ LIMIT

TNĘ LIMIT

To wiadomość, nie odpowiedź. Prawda o przedmiocie zostaje zakryta do wyniku.

  1. po raz pierwszy…
  2. po raz drugi…
  3. SPRZEDANE

Wygrywasz, gdy prowadzisz, a nikt nie daje więcej. Dopiero wtedy płacisz.

Wynik

Czy ocena była trafna?

  1. CO TO BYŁO
  2. DLACZEGO
  3. WYNIK EKONOMICZNY
Bursztynowa metka ze znakiem zapytania.

Kupisz — okna się otwierają.

  • POMINĄŁEŚ TO
  • SPRAWDZIŁEŚ TO

Kupisz — gra odsłania, czym przedmiot był i dlaczego. Wraca też do miejsca, które niosło odpowiedź, i mówi, czy zostało sprawdzone. Nie mówi, ile trzeba było dać.

Odpuścisz — zostają zamknięte.

Odpuściłeś ten przedmiot, więc nie poznajesz go w całości.

Odpuścisz — widzisz, kto wziął przedmiot i za ile. Czym był — już nie.

Odpuszczenie to też wynik.

Wynik mówi, co zrobiłeś i gdzie wylądowała cena.

Rynek po weryfikacji

  1. Zakup poniżej dolnej granicy pasma.
  2. Zakup w dolnej połowie pasma.
  3. Zakup w górnej połowie pasma.
  4. Zakup powyżej górnej granicy pasma.

Schemat bez skali i bez kwot.

Jednej „prawdziwej ceny” gra nie podaje. A dobry przedmiot kupiony za drogo to nadal zły zakup.

Realny zysk policzysz dopiero po sprzedaży.

Co robisz z kupionym przedmiotem?
  • — „pewna gotówka od razu”, ale mniej.
  • — więcej, ale później; dopóki się nie sprzeda, przedmiot zajmuje miejsce i mrozi gotówkę. Zamrożone
  • — przedmiot nie drożeje od leżenia.

Pokaz zasady, nie rozgrywka.

  1. OBEJRZYJ
  2. ZBIERZ FAKTY
  3. USTAL LIMIT
  4. ZDECYDUJ

Aukcje idą seriami. Na kolejną w tej samej serii zabierasz to, co zostało z gotówki i ze sprawdzeń.

Informacja jest przewagą

Kontakt

Pytania o grę: kontakt.vertias@gmail.com
Masz pomysł na ulepszenie BidLore? Napisz o nim.

Wsparcie Polityka prywatności Regulamin gry